I feel like this song’s about stars and celebrities today talking about their personal lives even if their reputations are getting damaged already. For example, “ti’l all my sleeves are stained red” is about their reputation and “Thought you saw me wink, no
I’ve been on the brink” this means that you feel like he/she is having fun saying all those things but she’s not, it’s just that she’s on the edge and its the only way that she can remain on the spotlight. He or She doesn’t want to disappear, …

Söylenemeyen hislerin, insanın boğazına düğümlenmiş ve bir türlü çıkmak bilmeyen itirafların dile gelmesini sağlayan parça.
Leonard Cohen in büyülü sesi, alıp götüren gündüz düşlerine sebebiyet verir.
Gülmek ya da ağlamak ikileminde gel git yaşatır insana. Yitirilmiş aşklar için hüsran, yeni ayrılmışlar için bunalım, halen mutlu birliktelikler için umut getirir dinleyen insanın yüreğine.
Keman hem ağlar hem güler.
Kısa süreli bi yolculuktur yaşanılan hayal gezegeninde, her seferinde başka bi noktasına doğru…
Sıkılmaksa;
İmkansıza yakın…
işte o muhteşem şarkı;) dinleyin..

1959 yılı başlarında Portofino ,İtalya’nın küçük sıradan ama sevimli bir balıkçı köyüdür. Sonra bir gün Vittorio Palentieri diye bir İtalyan çıkar sahneye. Hazindir, bugün bu adamın sesi isminden çok tanınır.Hiç bir İtalyan’a yakıştıramayacağım kadar hüzünlü olan sesi.Önce dalgalar vurur kıyıya, sonra ıslık karışır dalgalara… Ve Vittorio türküsüne baslar:
“i found my love in portofino (Aşkı Portofino’da buldum)
perche nei sogni credo ancor (Çünkü hala hayallere inanıyorum)
lo strano gioco del destino (Kaderin tuhaf oyunu)
a portofino m’ha preso il cuor (Portofino’da kalbimi aldı)”
şarkı tüm dünyada öyle patlar ki, İtalyanca bilen bilmeyen herkes sözlerini ezberler, …

 
  Bu gece yine uyku tutmadı.Yarın sabah ders var salı sınav var havalar bozuk derken birbirini kovalayan düşencelerin ardından uyumakta pek mümkün olmuyor malesef. İşler böyle olunca, evde bana yoldaş olan internetin başına geçmekte buluyorum çareyi.
     Yanı başımda olan pencereyi açtığımda, arap kızının camdan bakmasını sağlayan yağmurun tüm güzelliklerini hissettim; yere düşen damlaların sesi, toprak kokusu, yaprak sesleri, hafif gök gürültüsü ve şimşeklerle aydınlanan gökyüzü.. Bunca güzelliğin ve sakinliğin arasında,  Laura Pausini’nin severek dinlediğim it’s not goodbye isimli şarkısının eşlik etmesi, geceyi  güzide bir hale sokuyor doğrusu:)

Joseph Ira Dassin 5 Kasım 1938′de New York’ta doğdu. 20 Ağustos 1980′de Tahiti’de geçirdiği ikinci kalp krizi onu aramızdan alıp götürdüğünde sadece 42 yaşındaydı. Bu kırk iki yıllık ömre müzik kariyerinden başka, iki evlilik, iki boşanma, iki çocuk ve bir doktora derecesi sığdırabildi. Kısa ama dolu bir hayat yaşayan sanatçı,hiç bir zaman eskimeyecek olan ”a toi, et si tu n’existais pas” gibi eserlere imzasını atmıştır.
 
 

Joe Dassin – Et si tu n’existais pas