06.03.1930 – 23.01.2010
Yokluğu doldurulamayan, doldurulamayacak olan ..
İlk kaybedilen, acısı ilk derinden hissedilen akrabadır.Başka birşeydir,tarifi zordur..
Hayatımızdan kopan, bizi ölümle, mezarla, tabutla, cenaze namazıyla karsı karsıya getiren, bizi hayatın gerçeğini öyle yumusakca değil şak diye carpan bir olaydır dedenin ölmesi..
Dallarına çocukluk anılarının belkide en güzellerini astığın, sen var oldukça var olacağını ve yorulduğunda sırtını dayayabileceğini düşündüğün dev ağacın devrilmesidir dedenin ölmesi..
Herşeyin ötesinde, bir annenin yetim kalışıdır dedenin ölmesi..
Fiziksel olarak anne ve babanız kadar yanınızda olmasa da ruhen en az onlar kadar yanınızda olmuş olan bir dedeniz var ise daha da zorlaşan bir durumdur …

Bazen öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki, ne sevebilir, ne terk edebilirsiniz.
 
Kör kütük bağlanmışsınızdır aslında…
 
En güzel yıllarınızın, acı tatlı hatıralarınızın ortağıdır; iç
çekişmelerinizin müsebbibi, yazılarınızın ilhamı, sohbetlerinizin
konusudur.
 
Gözyaşlarınızda, bilinçaltınızda, kahkahanızdadır